‘t Is zover. Today is the day. Net opgestaan voor de kompetie der kompetities te doen. Zo voelt het toch aan. De concurrentie is hard hoor. Ondertussen al opgemerkt. Ze kunnen ook wel buiten België en Japan judo J. Maar daar trekken we ons niet veel van aan. We doen onze kata en daarmee basta. Niet missen, mankeren of iets vergeten, da’s belangrijk.

Gisteren hebben Christophe en ik wat kunnen oefenen op de eigenlijke wedstrijdmat en moet zeggen, dat lukte prima. Na het trainen was er een meeting voorzien voor alle deelnemers met tekst en uitleg en trekking van volgorde. We kregen elk een mooi boekje met programma en lijst van alle jury leden en kompetiteurs. Staan er allemaal in met onze foto. Toch wel iets om te bewaren. Ik hoop dat mijn kinderen dat nooit weggooien. Amai, alle groten der Kodokan staan er in. Het arsenaal juryleden is ongekend.

Man, Christophe en ik dachten hetzelfde als we erin bladerden: wat zijn wij gelukzakken dat we hier kunnen deelnemen! Het 1° Internationale Kata Tornooi in Tokyo. Het feit dat dit het eerste is maakt alles nog specialer…

We hebben alvast naar ons gevoel een goede lottrekking. De Amerikanen voor ons en de Italianen net na ons. De Jappen beginnen en het andere japans koppel eindigt. De Spanjaarden tweede. Wij zevende van de negen in totaal. (De Fransen hebben blijkbaar op ’t laatste moment moeten cancellen. Moet vreselijk zijn….)

Goed, ik hoor hier overal wekkers aflopen. Ga me ook dan maar douchen. Ontbijtje nemen en shuttle opstappen richting Kodokan. Ben blij dat de dag eindelijk aangebroken is.

We zijn er klaar voor!

Groeten,

Dirk.