Kombawa!

een fijne avond iedereen. Het is hier nu vrijdagmorgen, half zeven. Goed geslapen. Begin het ritme hier goed gewoon te worden. Gisteren heb ik even niet online kunnen zijn. Ik moest uitchecken in mijn hotel en kon pas ’s avonds inchecken in het andere, officiële ‘tornooihotel’.

We zitten jammer genoeg wel 45 min. rijden verwijderd van de Kodokan. Een eindje. Gelukkig zijn er shuttle bussen elk uur…

Ik moet vooruit m’n kamer in en achteruit stappend de kamer opnieuw verlaten. Ik kan me namelijk niet draaien. M’n valies staat aan het voeteinde van het bed, want er is anders geen plaats meer. Grappig eigenlijk… J

Woensdagavond was het de eerste keer in mijn 32-jarige judo carrière dat ik de Kodokan tatami kon betreden. Was eigenlijk wat zenuwachtig. Ik volgde Raymond en die loodste me overal mee naartoe. Een korte rondleiding van hem gekregen en heel wat grootmeesters ontmoet. Onder andere Osawe sensei. Het is de derde 10° Dan graad die ik ontmoet en groet…. Wat een eer!

We hebben de kata een beetje geoefend, kwestie van er wat in te komen hé. Daarna naar de main dojo getrokken om nog wat mensen te ontmoeten. De Italianen tegen gekomen en wat woorden gewisseld… ’t Is ook de eerste keer dat ze iets zeggen tegen me… J

Er was heel wat bedrijvigheid daar op de 7° verdieping. 2 universiteiten waren op bezoek en er was randori aan de gang. Veel volk. Ik schat toch zo’n 120 judoka’s.

Na een doucke begaven we ons richting Marc en Joeri om met z’n allen iets te gaan eten. Sushi uiteraard. Zalig, die Torro (Tonijn) is ongelofelijk lekker…

Gisteren, donderdag, Tokyo wat verkend, samen met Raymond, Marc en Joeri. Was leuk. We hebben hier toch al km’s te voet afgelegd hoor… Amai. Inkopen gedaan, waaronder wat judo-gi’s. De judo-gi’s die ze hier maken zijn van ongelofelijke kwaliteit en we maken dan ook handig gebruik van ’t feit dat we hier zijn om er mee te nemen…

’s Avonds uiteraard naar de dojo gegaan om er een beetje te oefenen. Zenuwen beginnen te komen. Gelukkig is Raymond er om wat mee te oefenen. We kregen gisteren één van de dojo’s ter beschikking om te oefenen. Stel je voor: een ganse dojo voor ons tweeën. Sato sensei opende er een op de 5° verdieping waar we de kata een 4-tal keer geoefend hebben. Alhoewel het nog maar m’n tweede dag in de Kodokan is, voel ik me er best wel al thuis en op m’n gemak. Goed gevoel. Dat Christophe hier maar vlug arriveert! Kunnen we samen de tatami verkennen.

Na training wat gaan eten (yakitori’s van uitstekende smaak) en afgezakt naar hotel. Het thuisfront nog even gebeld en wat mails gecheckt. Ik zat rond 23u.30 in m’n bed en kon makkelijk slaap vatten. Vandaag arriveren Christophe en Nathalie. Yes! Samen met mijn Uke op de tatami in Japan. Ondertussen hebben we samen, al wereldwijd in verschillende dojo’s vertoefd, maar hier is het toch nog iets speciaals…

Eerst nog wat cadeautjes gaan halen voor vrouw en kinderen. Deze namiddag is er meeting met alle deelnemers en is de Kodokan tatami gesloten. Enkel kata kompetiteurs mogen vanaf nu voor de komende 3 dagen nog op de mat. We gaan er dan ook nog van profiteren om deze namiddag wat te trainen, Christophe en ik.

Morgen: D-day!

Groeten en meer nieuw later,

Dirk.